277005843_4965308483556840_2510192763517068145_n_edited.jpg

‘De glans in mijn ogen is weer terug’


Het verhaal van Loes
 

Loes (33) woont samen met haar 12-jarige dochter in Uden. Ook volgt ze een opleiding tot ervaringsdeskundige. Na een verslaving van alcohol en medicijnen is ze inmiddels één jaar clean. Bij Bullshift is ze regelmatig te vinden en voelt ze zich thuis. 

 

Hoe ontstond je verslaving?

‘Ik was 14 jaar oud toen ik de vader van mijn dochter leerde kennen. Niet veel later dronk ik mijn eerste drankje. Op mijn 20e werd ik moeder. Helaas gingen mijn ex en ik 9 maanden na mijn dochters geboorte uit elkaar. Mijn veilige basis viel weg. Ik voelde me vaak alleen, onzeker en verdrietig. Eigenlijk ben ik vanaf dat punt op zoek gegaan naar afleiding om de pijn te verzachten. Dat vond ik in op stap gaan met vriendinnen en in drank.' 

 

Hoe ging het toen verder?

‘Mijn dochter ging om het weekend naar haar vader en dan kon ik mijn eigen ding doen. Ik kwam toen voor het eerst in aanraking met drugs. Die maakten me zelfverzekerd en verzachtten mijn verdriet, pijn en angst. Daarnaast kreeg ik op 26-jarige leeftijd, vanwege een hernia, verschillende medicijnen voorgeschreven. Die medicijnen, in combinatie met drank en drugs, werden een dagelijks onderdeel van mijn leven. Ik kon niet meer zonder. Mijn werk was het enige wat mij op de been hield.’

 

Hadden mensen in jouw omgeving door dat je een probleem had?

‘Ik kon het heel goed verbloemen. De vader van mijn dochter is denk ik de enige die het écht heeft gezien. Hij zei er ook wat van als ik niet wakker werd wanneer hij onze dochter kwam brengen. Nadat ik een auto-ongeluk kreeg (waar ik de volgende dag niks meer van wist), zag ik de ernst van mijn probleem pas in. Ik moest het toen wel aan mijn ouders vertellen.’

 

Hoe zag jouw weg naar herstel eruit?

‘In de kliniek ben ik na een moeizame start helemaal gebroken en ben ik écht aan mezelf gaan werken. Eenmaal thuis vielen de hulp en structuur weg en heb ik Ton benaderd. Die had ik leren kennen voorafgaand aan de kliniek. Ik mocht hem in eerste instantie niet, omdat hij zag dat ik een probleem had. Na mijn tijd in de kliniek zag ik juist in dat Ton alles had wat ik niet had: rust en gezonde mensen om zich heen. Dat wilde ik ook. Inmiddels kom ik een paar keer per week bij Bullshift. Het voelt voor mij veilig en als thuis. Als ik het even moeilijk heb ga ik naar de ‘kerk’.’

 

Hoe is de band met je dochter nu? 

‘Mijn dochter weet dat ik ziek ben en dat ik er alles aan doe om niet terug te vallen. Het vertrouwen bij haar is nu gelukkig helemaal terug, we praten er veel over en ze merkt dat ik weer emotioneel beschikbaar ben. De glans in mijn ogen is weer terug.’