Marieke

(fictieve naam en foto verhaal opgemaakt door Marieke)

1) Ik erken dat ik werd geleefd en ongezonde beslissingen nam gestuurd door iets waar ik machteloos tegenover stond. Ik erken dat ik mijn gedrag niet meer in de hand had. Mijn gezondheid liep gevaar!

Al zolang ik weer ga ik constant over mijn grenzen heen. Op het moment waar anderen stress ervaren en dat zien als een teken dat ze een stap terug moeten doen, zet ik nog even een tandje bij. Ik heb me wijsgemaakt dat ik het heerlijk vind om onder zeer hoge druk te werken. Na jaren weet ik niet beter en raak ik in paniek als het even minder druk is. Ik kan niet meer omgaan met rustige periodes, stort dan finaal in en twijfel gigantisch aan mezelf. Zo erg zelfs dat ik op een bepaald moment dacht, ik laat mijn stuur los in de bocht en dan ben ik overal vanaf.

2) Ik ben er achter gekomen dat ik door een gezonde relatie met mezelf en verbondenheid met anderen en door hoop en vertrouwen te koesteren weer gezonde beslissingen kan nemen.

Ik heb veel geprobeerd maar wilde het altijd zelf oplossen, hulp vragen was en is nog steeds moeilijk voor me. Maar ik weet nu dat er altijd mensen voor me zijn, dat ik het niet altijd alleen hoef op te lossen. Dat het soms goed is om die hand te pakken als ze hem aanreiken, dat het niet betekend dat ik gefaald heb. Maar dat is een overtuiging die heel diep in mij zit, het gevoel van zwakte als je iets niet zelf op kunt lossen.

3) Omdat ik daar (stap 2) achter gekomen ben kies ik er ook voor om actief die verbondenheid aan te gaan (hulp te vragen, hulp te aanvaarden, kwetsbaar opstellen, naar je lichaam luisteren etc.) in het vertrouwen dat ik me alleen hoef te richten op het proces omdat de uitkomst wel goed zal komen.

Het klinkt heel simpel ‘hulp vragen’ maar het komt gewoon niet in me op. Het zit niet in mijn systeem. Tijdens de trainingen bij Ton komt dit soms heel duidelijk naar voren, hij laat het me letterlijk ervaren. Ik heb bijvoorbeeld redelijk last van hoogtevrees, ik blokkeer dan letterlijk. Hij staat naast het klimrek, maar er is geen moment dat ik denk: misschien kan Ton me wel helpen. Hij steekt zijn hand uit en ik weiger om die te pakken, want wat stelt zo’n klimrek nou voor. Ik kan wel janken, maar raak geïrriteerd en word boos op mezelf. En ondertussen kan ik niks meer, durf me niet eens meer te bewegen. De spanning zit in mijn hele lijf. Ton tilt me van het klimrek af, we lopen een rondje en tijdens het lopen begint hij te vertellen. Hij vertelt vanuit zichzelf, maar het is herkenbaar ik kan het direct plaatsen. We komen weer aan bij het klimrek en ik mag het nog eens proberen. Met zijn verhaal in mijn achterhoofd besluit ik om het deze keer anders aan te pakken, ik vraag nog geen hulp maar ik vind wel een andere manier om zelfstandig zonder te blokkeren van het klimrek af te komen. Ton is trots en ik denk, tssss het is maar een klimrek. Maar ik weet dat dit klimrek een metafoor is voor alle obstakels die ik tegenkom op mijn pad.

4) Ik maak een balans op van hoe ik met mezelf en anderen ben omgegaan betreffende gezondheid en wat er in mij leeft dat me helpt of hindert.

De trainingen zetten me aan het denken. Kwartjes beginnen te vallen, ik zie bepaald gedrag wat zich constant herhaalt. Ik word me bewust van het feit dat ik het zelf in stand houd en dat ik daardoor niet verder kom. Ik kies er zelf voor om mee te gaan in mijn gedachtes, die zich uiteindelijk vormen tot angsten en me totaal uitputten.

5) Ik deel die balans uit stap 4 in vertrouwen op, aan iemand in vertrouwelijkheid met zijn onvoorwaardelijke steun.

Ik merk dat het me helpt om erover te praten met anderen. Eerst voorzichtig, want ik voel me kwetsbaar en daar hou ik niet van. Het geeft me een ongemakkelijk gevoel, dan komen mensen te dichtbij. Maar al snel komt er meer vertrouwen en merk ik dat het delen helpt. Als mijn gedrag omslaat merk ik dat steeds eerder. Eerst overkwam het me, tenminste dat gevoel had ik en dan zat ik er ineens middenin zonder dat ik wist hoe het weer zover had kunnen komen. Door het delen krijg ik meer inzicht in mijn gedrag en herken ik het eerder en ik weet nu dat ik kan kiezen. Ik kan kiezen om erin te blijven hangen, maar ik kan er ook voor kiezen om er deze keer anders mee om te gaan.

6) Ik maak een lijst van ongezonde gedragspatronen die ik in mijn leven heb en onderzoek hoe ik zover kan komen dat ik deze los kan en wil laten.​

Voor mij is het belangrijk om weer ‘echt’ te leren voelen en om eerlijk naar mezelf te zijn. Dat betekend niet doorrennen/duwen als het lastig wordt. Dat is namelijk een gewoonte geworden, als het lastig wordt nog even de schouders eronder en gaan. Ik moet leren om dat moment te herkennen en dan even uit de situatie te stappen of de rust te bewaren. Kijken naar wat er echt aan de hand is en dan pas een beslissing nemen of eens gewoon iets op zijn beloop laten.

7) In vertrouwen en in de wetenschap dat ik het alleen niet kan noch hoef te doen laat ik mijn ongezonde gedragspatronen los.

Ik heb een geweldig team waar ik op kan bouwen, het is lastig om me niet overal mee te bemoeien maar ik ga het wel doen. Ik vertrouw op die meiden en dat laat ik ze merken door die verantwoording op de bij hun te laten. Zij mogen zelf bepaalde beslissingen nemen en als ze er niet uitkomen dan ben ik er voor ze. Daarnaast heb ik een gedeelte van mijn werk overgedragen aan derden, waardoor er voor mij meer ruimte komt om te doen wat ik echt moet doen.

8) Ik maak een lijst van iedereen die ik met mijn ongezonde gedrag heb geschaad, inclusief mezelf, en kom in actie om bereid te worden het goed te maken.

Mijn gezin heb ik het meeste geschaad, alleen al de gedachte om ze in de steek te laten daar hebben we veel over gesproken. Maar ook over het feit dat mijn werk altijd voor alles gaat, ik vergeet de tijd en ga gewoon door zonder te laten weten dat ik later thuis kom. Mijn moeder en zusje, omdat ze zich veel zorgen om me maken. Mijn team omdat ik ze in de steek liet toen ze me hard nodig hadden. Daarnaast vrienden die ik niet meer zag omdat ik geen tijd voor ze had.

9) Waar het kan maak ik het goed met diegenen ,en dus ook mijzelf, die nadeel hebben ondervonden van mijn ongezonde gedrag.

Ik geef mezelf meer ruimte om te voelen en te ervaren, probeer steeds vaker keuzes te maken die bij mij passen. Mijn gezin betrek ik daar steeds meer bij, we plannen meer samen en zijn op de hoogte van elkaars afspraken buiten de deur door een gezamenlijke agenda. Als ik thuis ben probeer ik me niet af te sluiten voor mijn dochtertje, maar ik probeer bewust samen iets te doen. Met het team maak ik duidelijke afspraken, zodat ze weten waar ze aan toe zijn.

10) Dagelijks maak ik de balans op van hoe ik met mijn gezondheid en die van anderen ben omgegaan en maak zaken direct goed wanneer dat nodig is.

Ik probeer me bewust te zijn van mijn gevoel en mijn gedrag en daarnaar te handelen, dat is nog steeds lastig. Maar ik groei nog steeds. Ik spreek het uit, zonder de ander direct aan te vallen, als er iets is voorgevallen of niet loopt zoals ik het graag zou willen.

11) Door meditatie en beweging onderhoud ik mijn gezonde relatie met mezelf en leer ik luisteren naar mijn lijf en gevoel en blijf ik in contact met wat ik nodig heb om gezond te leven. Door gebed sterk ik mijn vertrouwen.

Ik probeer dagelijks te mediteren, om nog dichter bij mijn gevoel te komen. Maar ik merk dat ik vaak mijn gevoel toch nog even uitschakel omdat het nu niet uitkomt. Maar ik ben me er nu van bewust dat ik dat doe. Ik train 2 keer per week bij Ton en dat geeft me energie en helpt me om mijn hoofd leeg en rustig te maken. Het trainen zorgt voor meer structuur en overzicht in mijn leven. Daardoor durf ik meer op mezelf te vertrouwen.

12) Ik pas de uitgangspunten van de 12-Stappen toe in alle facetten van mijn leven en ben dienstbaar door ook anderen met mijn ervaring, kracht en hoop te helpen in hun proces.

Het delen van ervaringen is inderdaad een belangrijk onderdeel, door het delen van ervaringen krijg je inzicht in je eigen gedrag en kun je anderen inzicht geven in hun gedrag.